end

Noun

အစွန်ဆုံး။ အဆုံး။ အစွန်း။ အဖျား။

  • We've travelled from one end of Mexico to the other.

အဆုံး။ အဆုံး ပိုင်း။ အဆုံးသတ်။ နိဂုံး။

  • at the end of the day/month/year/century

အကြွင်းအကျန်။ အတို။ အပိုင်း အစ။

  • a cigarette-end

usu sing often euph ဘဝနိဂုံး။

  • She came to an untimely end i.e died young.

ရည်ရွယ်ချက် ပန်းတိုင်။

  • with this end in view/to this end.

အသင်းတစ်ဖက်ဖက် နေရာယူကစားရာ ကစားကွင်းဘက်ခြမ်း။

  • At half-time the teams changed ends.

usu sing လုပ်ငန်း အပိုင်းက‹။

  • We need someone to handle the marketing end of the business.

usu sing တယ်လီဖုန်းလိုင်း၏ အခြားတစ်ဖက်။

  • I answered the phone but there was no one at the other end.

~ ends plural

    Verb

    ဆုံးခန်းတိုင်စေသည်။ အဆုံးစီရင်သည်။ to end in အဆုံးမှာရှိသည်။ days on end နေ့စဉ်ရက်ဆက်။ in the end အဆုံးမှာ။ to put an end to အဆုံးသတ်သည်။

      အပြီးသတ်သည်။ အဆုံးသတ်သည်။ ဆုံးသည်။

      • They decided to end their relationship.

      ~ ends 3rd person; ~ ended past and past participle; ~ ending present participle

        Adjective

        ~ Endless မပြီးဆုံးနိုင်သော။ ပြီးဆုံးခြင်းမရှိသော။ အဆုံးမရှိသော။