destroy

Noun

~ Destroyer ဖျက်သူ။ အမြန်ခုတ်မောင်းနိုင်သည့် စစ်သင်္ဘော။

    Verb

    ဖျက်ဆီးသည်။ ဖျောက်ဖျက်သည်။ ပျက်စေ သည်။ ချေမှုန်းသည်။

    • Vandals had virtually/effectively destroyed the bus.

    euph အနာသည်းသော တိရစ္ဆာန်ကို တစ်ချက် တည်းဖြင့် ဇီဝိန်ချုပ်စေသည်။

    • The injured horse had to be destroyed.

    ~ destroys 3rd person; ~ destroyed past and past participle; ~ destroying present participle