surface

Noun

မျက်နှာ။ မျက်နှာပြင်။ မျက်နှာ။ မျက်နှာပြင်။ မျက်နှာ။ မျက်နှာပြင်။ အပြင်။

  • the earth's surface. the surface of a sphere.

usu sing မျက်နှာပြင်။

  • the smooth surface of the lake.

sing အပြင်ပန်း။ မျက်နှာပန်း။ အပေါ်ယံ။

  • Look beyond the surface before you judge someone.

~ surfaces plural

    Verb

    ~ sth with sth မံသည်။ ကျံသည်။ ကိုင်သည်။ ခင်း သည်။

    • surfacing the area with concrete.

    ပေါ်လာသည်

    • The ducks dived and surfaced again several metres away.

    ပြန်ပေါ်လာသည်။ သတင်း၊ သဲလွန်စ ပေါ်သည်။

    • No further information has surfaced as yet.

    အိပ်ရာထသည် သို့ သတိ လည်လာသည်။

    • it was almost noon before Anthony surfaced.

    ~ surfaces 3rd person; ~ surfaced past and past participle; ~ surfacing present participle