boundary

Noun

နယ်နိမိတ်

    နယ်စပ်၊ နယ်ခြား

      ဘောင်

      • ရုပ်ဝတ္ထုအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အခြားနည်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်း၊ သို့မဟုတ်နိုင်ငံရေးနှင့်ဆိုင်သောအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအားအခြားသောနိုင်ငံရေးအစိတ်အပိုင်းများဖြင့်ပိုင်းခြားထားသောနယ်နိမိတ်။

      နယ်သတ်မျဉ်း။ နယ်နိမိတ်။

      • The fence marks the boundary between my land and hers.

      ခရစ်ကက် ကွင်း နယ်နိမိတ် ကျော် သည့် ရိုက်ချက်။ လေးခေါက် ခြောက် ခေါက် ပြေးမှတ် ရသည်။

      • He scored 26 runs/all in boundaries.

      ~ boundaries plural