trust

Noun

ယုံကြည်မှု၊ ယုံကြည်သည်

    ~ in sb/sth ယုံကြည်မှု။ စိတ်ချခြင်း။ အားကိုးခြင်း။

    • A good marriage is based on trust.

    အုပ်ထိန်းမှု။ စောင့်ရှောက်မှု။ လက်ဝယ် ယုံကြည်အပ်နှံမှု

    • The children were left in the trust of a girl of 15.

    law ယုံကြည်အပ်နှံမှု။

    • In his will he created trusts for his children.

    ယုံမှတ်အပ်နှံငွေ

    • 10 per cent of the trust was to be used for the children's education.

    ဂေါပကအဖွဲ့။ အုပ်ထိန်းသူအဖွဲ့။

    • The project is financed by a charitable trust.

    ကုမ္ပဏီများက မိမိတို့ အကျိုးအမြတ်ကိုရှေးရှု၍ အချင်းချင်းပြိုင်ဆိုင်မှု ကို ထိန်းရန်ပူးပေါင်းဖွဲ့စည်းမှု။

    • anti-trust laws.

    ~ trusts plural

      Verb

      ယုံကြည်စိတ်ချသည်။ အကြွေးပေးသည်။ to trust to အားကိုးအားထားပြုသည်။

        ယုံကြည်သည်။ စိတ်ချသည်။ အားကိုးသည်။

        • They're not to be trusted.

        ယုံသည်။ စိတ်ချသည်။ အားထားသည်။

        • I can't trust that boy out of my sight.

        fml မျှော်လင့်သည်။ ယုံသည်။

        • I trust that she's not seriously ill.

        ~ trusts 3rd person; ~ trusted past and past participle; ~ trusting present participle

          Adjective

          ~ Trustful ယုံကြည်တတ်သော။ ယုံကြည်စိတ်ချတတ်သော။ ကိုးစားသော။ အားထားသော။ ~ Trusty ယုံကြည်စိတ်ချလောက်သော။ ယုံကြည်စိတ်ချထိုက်သော။