countenance

Noun

fml မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ။ မျက်နှာထား။

  • his troubled/impassive/warlike countenance.

ထောက်ခံခြင်း။ သဘောတူခြင်း။

  • I would not give/lend countenance to such a plan.

~ countenances plural

    Verb

    fml သဘောတူသည်။ လက်သင့်ခံသည်။

    • They refused to countenance supplying inferior equipment.

    ~ countenances 3rd person; ~ countenanced past and past participle; ~ countenancing present participle

      Adjective

      ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော။ အတုံ့အလှည့်ဖြစ်သော။

        Adverb

        ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်