allow

Noun

~ Allowance ခွင့်ပြုချက်။ သဘောတူညီချက်။ ထောက်ထားချက်။

    Verb

    ခွင့်ပေးသည်။ ခွင့်ပြုသည်။ အခြေအနေ တစ်ရပ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်ခွင့်ပေးသည်၊ လက်ခံသည်။

    • My boss doesn't allow me to use the telephone for private calls.

    အခွင့်ရသည်။ ခန့် ထည့်တွက်သည်။ for something

    • the house was demolished to allow for road widening.

    ခွင့်ပြုသည်လမ်းဖွင့်ပေးသည်

    • The invention of printing allowed a huge increase in literacy.

    ငြင်းပယ်ဝါကျများ၌ သုံးလေ့ရှိသည် ဝင်ခွင့်ပြုသည်။

    • Dogs not allowed/No dogs allowed.

    အခွင့်ရသည်။ တစ်စုံ တစ်ရာ အခွင့်အရေး စသည် ပေးသည်။

    • How much holiday are you allowed? I'm not allowed visitors.

    ခန့်တွက် သည်။ ထည့်တွက်သည်။ တွက်သည်။ for someone/ something

    • You must allow three meters for a long-sleeved dress.

    လက်ခံသည်။

    • He allowed that I had the right to appeal.

    ဝန်ခံသည်။ လက်ခံသည်။

    • He was very helpful when his mother was ill— I'll allow you that.

    ~ allows 3rd person; ~ allowed past and past participle; ~ allowing present participle