trust

Noun

~ in sb/sth ယုံကြည်မှု။ စိတ်ချခြင်း။ အားကိုးခြင်း။

  • A good marriage is based on trust.

အုပ်ထိန်းမှု။ စောင့်ရှောက်မှု။ လက်ဝယ် ယုံကြည်အပ်နှံမှု

  • The children were left in the trust of a girl of 15.

law ယုံကြည်အပ်နှံမှု။

  • In his will he created trusts for his children.

ယုံမှတ်အပ်နှံငွေ

  • 10 per cent of the trust was to be used for the children's education.

ဂေါပကအဖွဲ့။ အုပ်ထိန်းသူအဖွဲ့။

  • The project is financed by a charitable trust.

ကုမ္ပဏီများက မိမိတို့ အကျိုးအမြတ်ကိုရှေးရှု၍ အချင်းချင်းပြိုင်ဆိုင်မှု ကို ထိန်းရန်ပူးပေါင်းဖွဲ့စည်းမှု။

  • anti-trust laws.

~ trusts plural

    Verb

    ယုံကြည်စိတ်ချသည်။ အကြွေးပေးသည်။ to trust to အားကိုးအားထားပြုသည်။

      ယုံကြည်သည်။ စိတ်ချသည်။ အားကိုးသည်။

      • They're not to be trusted.

      ယုံသည်။ စိတ်ချသည်။ အားထားသည်။

      • I can't trust that boy out of my sight.

      fml မျှော်လင့်သည်။ ယုံသည်။

      • I trust that she's not seriously ill.

      ~ trusts 3rd person; ~ trusted past and past participle; ~ trusting present participle

        Adjective

        ~ Trustful ယုံကြည်တတ်သော။ ယုံကြည်စိတ်ချတတ်သော။ ကိုးစားသော။ အားထားသော။ ~ Trusty ယုံကြည်စိတ်ချလောက်သော။ ယုံကြည်စိတ်ချထိုက်သော။