thrust

Noun

ထိုးချက်။ ထိုးသွင်းခြင်း။

  • he drove the blade upward with one powerful thrust.

ထိုးဖောက်ခြင်း။ ဝေဖန်ခြင်း။ ခွပ်ခြင်း။

  • a deep thrust into the opponent's territory.

ဒုံးစက်၊ ဂျက်အင်ဂျင် စသည်၏ ကန်အား။

    ဆိုလိုရင်း

    • What was the thrust of his argument?

    ~ thrusts plural

      Verb

      တိုးဝင်သည်။ တိုးထွက်သည်။ ထိုးထည့်သည်။

        ထိုးထည့်သည်။ တိုး ဝင်၊ ထွက် သည်။ ဘေးထိုးသည်။

        • she thrust her hands into her pockets.

        ~ at sb with sth; sth at sb လှံ၊ ဓား စသည်ဖြင့် ထိုးသည်။

        • He thrust at me with a knife, thrust a knife at me.

        ~ past and past participle form of thrust

          ~ thrusts 3rd person; ~ thrust past and past participle; ~ thrusting present participle