throw

Noun

ပစ်ခြင်း။ ပေါက်ခြင်း။

  • a wellaimed throw

ပစ်သည့့််အကွာအဝေး။ ပစ်ခြင်း။ ပေါက်ခြင်း။

  • a throw of 70 metres.

~ throws plural

    Verb

    ပစ်သည်။ ပေါက်သည်။

    • She threw the ball up and caught it again.

    လွင့်စဉ် သည်။ ပစ်ဝင်သည်။ ပစ်လွှတ် သည်။ ပစ်ဖွင့် သည် စသည်။

    • The boat was thrown onto the rocks.

    ပစ်လှန်၊ ထုတ်၊ ဖက်၊ ထည့် လိုက်သည်။

    • He threw back his head and roared with laughter.

    ~ sth around/over sb/sth;~ sth on/off ပစ် လွှမ်း၊ ဝတ်၊ ချွတ် လိုက် သည်။

    • He threw a blanket over the injured man.

    လွင့်စဉ်သည်။ လွင့်စဉ်စေသည်။

    • Two jockeys were thrown in the second race.

    အန်စာပစ်သည်။ အန်စာပစ်၍… နံပါတ်ရသည်။

    • He threw three sixes in a row.

    techn အိုးထိန်းစက်ဖြင့် ပုံသွင်းသည်။

    • a hand-thrown vase.

    စိတ်ချောက်ချားသည်။ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သည်။

    • The speaker was completely thrown by the interruption.

    esp passive အခြေအနေ တစ်စုံတစ်ရာ ရုတ်ခြည်း ဖန်တီးသည်၊ ပေါ်ပေါက်သည်။

    • Hundreds were thrown out of work. ရာနှင့်ချီ၍ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားကြသည်။

    အပြစ်ဖို့ခြင်း၊ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း၊ သံသယ ပွားစေခြင်း၊ ဆဲရေးခြင်း စသည်ဖြင့် တည်ပေး သည်၊ တေ့ပေးသည်။ တုတ်လွှတ်သည်။

    • throw doubt on the verdict.

    အလင်းတန်း၊ အရိပ်စသည်ထိုးသည်။ လှမ်း၍ပြောသည်။

    • The trees threw long shadows across the lawn.

    လက်သီးနှင့်ထိုးသည်

    • In the struggle several punches were thrown.

    ခလုတ်ကို နှိပ်သည်၊ ဖွင့်သည်။

      ဝုန်းဒိုင်း ကြဲသည်။

      • She regularly throws tantrums.

      ပါတီပေးသည်

      • throw a graduation party.

      ~ throws 3rd person; ~ threw past tense; ~ thrown past participle; ~ throwing present participle