hurl

Verb

ပစ်သည်။ ပေါက်သည်။ ပစ်ခုန်သည်။ ပစ်ဝင်သည်။

  • He hurled the book across the room.

~ sth at sb/sth သံကုန်ဟစ်သည်။ တအားကုန်းအော်သည်။

  • He stood there hurling abuse/insults at me.

~ hurls 3rd person; ~ hurled past and past participle; ~ hurling present participle

    Noun

    ~ hurls plural