penetrate

Noun

~ Penetration ထိုးဖောက်ခြင်း။ ထိုးထွင်းဉာဏ်။

    Verb

    ~ into/through ဖောက်သည်။ ထိုးဖောက် သည်။ ခွဲသည်။ စိမ့်ဝင် ထိုးဖောက် သည်။ ချဉ်းနင်း ဝင်ရောက်သည်။

    • The party has been penetrated by extremists.

    ထွင်းဖောက်သည်

    • Our eyes could not penetrate the darkness.

    ထိုးထွင်းသိသည်၊ မြင်သည်။

    • He seemed to be able to penetrate my thoughts.

    သဘောပေါက်သည်

    • I explained the problem to him several times but it didn't seem to penetrate.

    fml လိင်တံကို ယောနိ အတွင်း သို့သွင်းသည်။

      ~ penetrates 3rd person; ~ penetrated past and past participle; ~ penetrating present participle

        Adjective

        ~ Pentrable ထိုးဖောက်နိုင်သော။ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သော။ ~ Penetrating ထိုးဖောက်နိုင်သော။ ပါးနပ်သော။