thread

Noun

အပ်ချည်။ ချည်။ ချည်မျှင်။ အမျှင်။

  • a robe embroidered with gold thread.

~ of sth အက်ကြောင်းစသော အမျှင်၊ အတန်း။

  • A thread of light emerged from the keyhole.

often pl အတွေး၊ စိတ်ကူး၊ ဝါဒ စသည့် အမျှင်၊ အလျဉ်၊ အပြင်။

  • There is a melancholy thread running through all her poetry.

ဝက်အူရစ်။ ⊂ SCREW

    US sl အဝတ်အစား။

      ~ threads plural

        Verb

        အပ်ပေါက်ထိုးသည်။ usu passive ချုပ်သည်။

        • thread a needle with cotton.

        ကုံးသည်။ သီသည်။

        • he threaded the rope through a pulley.

        ဖလင်၊ တိပ်ခွေ၊ ကြိုး စသည် ရစ်သည်၊ ပတ်သည်။

        ~ sth between/ through sth တိုးထွက် သည်။

        • She threaded her car slowly between the holes in the road.

        ~ threads 3rd person; ~ threaded past and past participle; ~ threading present participle