rib

Noun

နံရိုး

    နံရိုး။ © SKELETON

    • broken/cracked/bruised ribs.

    နံသား။ see spare-rib

      လှေတွင် တံကူ၊ လက်ဆက်။ အဆောက် အအုံ၊ ယာဉ်အမိုး၊ ထီး စသည်၌ သံကိုင်း။

        သိုးမွေး စသည် ထိုးရာတွင် အစီအရီ ထိုးထား သော ဖောင်းတန်း၊ မြွေရိုး။

        • cuffs knitted in rib.

        ~ ribs plural

          Verb

          ~ sb about/ for/ over sth ကျီစယ်သည်။

          • the first time I appeared in the outfit I was ribbed mercilessly.

          ~ ribs 3rd person; ~ ribbed past and past participle; ~ ribbing present participle

            Adjective

            ~ Ribbed နံရိုးများပါသော။