fracture

Noun

အက်ပြိုင် အက်ကွဲကြောင်း

    အရိုးကျိုးခြင်း၊ အရိုးအက်ခြင်း

      ကျိုးခြင်း။ အက်ခြင်း။

      • a fracture of the leg.

      ကျိုးခြင်း

      • Old people's bones are more prone to fracture.

      ~ fractures plural

        Verb

        ကျိုးသည်။ အက်သည်။

        • Her leg fractured in two places.

        ~ fractures 3rd person; ~ fractured past and past participle; ~ fracturing present participle