breakage

Noun

ကျိုးပဲ့ခြင်း။ ကွဲရှခြင်း။ ယင်းသို့ဖြစ်အောင် လုပ်ခြင်း။

  • a breakage or similar accident.

ကွဲရှမှု။ ကွဲရှပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု။

  • measures to reduce the risk of breakage.

~ breakages plural