fracture

Noun

အရိုးကျိုးခြင်း၊ အရိုးအက်ခြင်း

    ကျိုးခြင်း။ အက်ခြင်း။

    • a fracture of the leg.

    ကျိုးခြင်း

    • Old people's bones are more prone to fracture.

    ~ fractures plural

      Verb

      ကျိုးသည်။ အက်သည်။

      • Her leg fractured in two places.

      ~ fractures 3rd person; ~ fractured past and past participle; ~ fracturing present participle