encounter

Noun

~ between A and B; with sb/sth တွေ့ဆုံခြင်း။ ဆုံစည်းခြင်း။ ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲ။

  • the famous encounter between Stanley and Livingstone.

~ encounters plural

    Verb

    အသစ်၊ အဆန်းတကြယ်၊ အခက်အခဲ စသည်နှင့် တွေ့ထိသည်၊ ပက်ပင်း ကြုံ သည်၊ နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ တွေ့သည်။

    • I encountered many problems when I first started this job.

    မမျှော်လင့် ဘဲ ဆုံတွေ့သည်၊ ကြုံကြိုက်သည်။

    • He was fascinated by the woman he had encountered in the airport lounge.

    ~ encounters 3rd person; ~ encountered past and past participle; ~ encountering present participle