bond

Noun

ရင်းနှီးမှု။ အနှောင်အဖွဲ့။ သံယောဇဉ်။

  • The trade agreement helped to strengthen the bonds between the two countries.

အစိုးရ သို့ ကုမ္ပဏီက ထုတ်ဝေရောင်းချ သော ငွေချေးစာချုပ်။

  • National Savings bonds.

ကတိခံဝန်ချက် လက်မှတ်။ ယင်း လက်မှတ် ထိုးထား သည့် စာရွက် စာတမ်း။

  • We entered into a solemn bond.

အကျဉ်းသားအဖြစ် ချုပ်နှောင်ထားသည့်ကြိုး၊ သံကြိုး။ နှောင်ကြိုး။

  • the bonds of oppression/tyranny/injustice. Figurative

~ bonds plural

    Verb

    ငွေကြေးအတွက် ဝန်ခံချက်ထိုးသည်။ ကော်ဖြင့်ကပ်သည်။

      ~ A and/to B ခိုင်မြဲစွာ ဆက်သည်၊ ကပ်သည်၊ တွယ်သည်။

      • press the material to bond the layers together. pos t

      သံယောဇဉ် ဖြစ်သည်။

      • the failure to properly bond with their children.

      ~ bonds 3rd person; ~ bonded past and past participle; ~ bonding present participle

        Adjective

        ~ Bonded ဝန်ခံချုပ်ဆိုထားပြီးဖြစ်သော။