tie

Noun

also necktie လည်စည်း။ နက်ကတိုင်။

  • wear a suit and tie.

ချည်ရန်၊ တုပ်ရန်ကြိုး။

  • ties for sealing plastic bags.

techn ထုပ်

usu pl နှောင်ကြိုး။

  • The firm has ties with an American corporation.

ခြေချုပ်။ အနှောင်အဖွဲ့။

  • He doesn't want any ties; that's why he never married.

သရေ

  • The match ended in a tie.

အားကစား ပြိုင်ပွဲ။

  • the first leg of the Cup tie between Aberdeen and Barcelona.

အသံ အနိမ့်အမြင့်တူသော ဂီတသင်္ကေတ နှစ်ခုကို တွဲပြသည့် ပေါင်းကူးမျဉ်း။ ⊂ MUSIC

    ~ ties plural

      Verb

      ချည်သည်။ တုပ်သည်။ နှောင်သည်။

      • The prisoner's hands were tied together.

      ~ sth on တွဲသည်။ ချည်သည်။

      • Could you tie this apron round me?

      ချည်သည်။ စည်းသည်။ ချည်သည်။ ထုံးသည်။

      • She tied her hair in to a bun.

      ချည်ရသည်

      • Does this sash tie in front or at the back?

      ~ sth to sth esp passive ဖက်တွယ်သည်။ ဆက်နွှယ်သည်။

      • The fortunes of the company are tied to the success of the industry as a whole.

      ~ sb with sb; for sth အမှတ်တူသည်။ သရေ ကျသည်။

      • Britain are tied with Italy for second place.

      music ပေါင်းကူး မျဉ်းဖြင့် တွဲထားသည်။

      • tied crotchets.

      ~ ties 3rd person; ~ tied past and past participle; ~ tying present participle