restraint

Noun

usu pl ~ on sb/sth အထိန်း။ ကန့်သတ်ချက်။

  • restraints on government spending.

အထိန်းအသိမ်း။ သည်းခံခြင်း။

  • The police appealed to the crowd for restraint.

ဖမ်းခြင်း။ ချုပ်ခြင်း။ ဆွဲထားခြင်း။

  • He could only be prevented from hitting the guard by physical restraint.

~ restraints plural