walk

Noun

ခြေကျင်ခရီး။ လမ်းလျှောက်ထွက်ခြင်း။

  • have a pleasant walk across the fields.

sing လျှောက်ရမည့် အကွာ အဝေး၊ အချိန်တာ။

  • It's only a short walk to the beach.

sing လမ်းလျှောက်ပုံ လျှောက်ဟန်။

  • I recognized him at once by his walk.

မှန်မှန် လျှောက်ခြင်း။

  • The horse slowed to a walk after its long gallop.

လမ်းလျှောက်ထွက်ရန် ကောင်းသောလမ်း။

  • There are some lovely walks in the surrounding countryside.

~ walks plural

    Verb

    လျှောက်လှမ်းသည်။ လမ်း လျှောက်သည်။

    • He walked into the room/past the church/towards me.

    ခြေကျင် လျှောက်သည်။ ကုန်းကြောင်းလျှောက်သည်။

    • 'How did you get here? 'I walked.'

    often go walking လမ်းလျှောက်ထွက်သည်။ ခြေကျင်ခရီးနှင်သည်။ မြင်းစသည် တစ်လှမ်းချင်းသွားသည်။

    • We are going walking in the country this weekend.

    အဖော်ပြု၍ လမ်းလျှောက်သည်။ လမ်းလျှောက်၍ လိုက်ပို့သည်။ ခွေး စသည် ကျောင်းရင်း လမ်းလျှောက်ထွက်သည်။

    • He walked her to her car.

    ခြေကျင် ဖြတ်သန်း သွားသည်။

    • I've walked the length and breadth of the country.

    rhet or dated ဝိညာဉ် ကိုယ်ထင်ပြသည်။

      ~ walks 3rd person; ~ walked past and past participle; ~ walking present participle

        Adjective

        ~ Walkable လမ်းလျှောက်သွားရသော။