pace

Noun

ခြေတစ်လှမ်း။ ခြေလှမ်း။ အလှမ်း။

  • She took two paces forward.

အလှမ်း။ ခြေလှမ်း။

  • Competitors must stand at a distance of 20 paces from each other.

sing ခြေလှမ်း ကျဲကျဲ၊ စိပ်စိပ်၊ လေးလေး၊ သွက်သွက် စသည်ဖြင့်

  • She slackened her pace so I could keep up with her.

အရှိန်

  • The ball gathered pace as it rolled down the hill.

sing အဟုန်။

  • increasing the pace of reform.

အေးဆေးတည်ငြိမ်မှု သို့ သွက်လက်မှု သို့ ကသုတ် ကရက် နိုင်မှု။

  • I like the slow pace of life in the country.

~ paces plural

    Verb

    ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်သည်။ လျှောက်လှမ်းသည်။

    • He paced the streets all night long.

    ဇာတ်ကွက်ဆင်မှု စသည် ချိန်ကိုက်သည်။

    • The play was badly paced.

    ~ Oneself မိမိကိုယ်မိမိ တွက်ဆပိုင်းခြားသည်။ ချင့်ချိန်သည်။

    • Frank was pacing himself for the long night and day ahead.

    ~ paces 3rd person; ~ paced past and past participle; ~ pacing present participle

      Preposition

      Latin fml တစ်ဆိတ် သည်းခံပါ။ ဒါပေမဲ့။

      • Pace Professor Maxwell/the evidence suggests…