tramp

Noun

ခြေသလုံးအိမ်တိုင်။ လူလေလူလွင့်။

    usu sing ခြေကျင်ကြဲခြင်း။

    • the tramp of marching feet.

    sing the ~ of sb/sth ခြေသံပြင်းပြင်း။

    • hear the tramp of marching feet.

    ~ tramps plural

      Verb

      ခြေထောက်နှင့် နင်းချေသည်။ ဦးတည်ရာမဲ့ သွားလာသည်။

        လေးလေးကန်ကန်လျှောက်သည်။ ပြင်းပြင်းနင်း သည်။

        • They came tramping through the kitchen leaving dirty footmarks.

        ခြေကျင်သွားသည်။ ခြေကျÚင်ပစ်သည်။ ခြေကျင်ကြဲ သည်။ © STAMPv

        • We tramped for miles and miles without finding anywhere to stay.

        ~ tramps 3rd person; ~ tramped past and past participle; ~ tramping present participle