stray

Noun

အလေအလွင့်

  • This dog must be a stray.

နေထားတကျမဟုတ်သော အရာ သို့ တစ်ရံ တစ်ဆစ်ဖြစ်သော ဖြစ်ရပ် သို့ သင်းကွဲ၊ အုပ်ကွဲ။

    ~ strays plural

      Verb

      လမ်းလွဲသည်။ လမ်းမှားသည်။ အုပ်ကွဲ သည်။ သင်းကွဲ သည်။

      • We strayed off the route because I didn't read the map correctly.

      သွေဖည်သွားသည်။ စိတ်ကစားသည်။ လွင့်ပါးသည်။

      • We seem to have strayed from the point.

      ~ strays 3rd person; ~ strayed past and past participle; ~ straying present participle

        Adjective

        လေလွင့်နေသော။ ပျောက်ဆုံးနေသော။

        • a home for stray dogs.

        နေရာတကျမဟုတ်သော။ လွဲသော။ ချော်သော။

        • killed by a stray bullet.