stupefy

Noun

~ Stupefaction ထိုင်းမှိုင်းစေခြင်း။ တွေဝေခြင်း။ မိန်းမောခြင်း။ သတိလစ်မေ့မြောခြင်း။

    Verb

    ~ sb with sth esp passive အံ့သြတုန်လှုပ်သည်။ အံ့စရာ ဖြစ် သည်။ ကြောင် အမ်းအမ်းဖြစ်သည်။

    • the offense of administering drugs to a woman with intent to stupefy her.

    လူမှန်းမသိအောင်မူးသည်။ ထုံထိုင်းတွေဝေ သွားသည်။

    • be stupefied with drink.

    ~ stupefies 3rd person; ~ stupefied past and past participle; ~ stupefying present participle