confuse

Noun

~ Confusion ရှုပ်ထွေးခြင်း။

    Verb

    စိတ်ရှုပ်စေသည်။ ခေါင်းနောက်စေသည်။

    • They confused me by asking so many questions.

    ~ A and/with B ရောထွေး၊ လျဉ်းပါးသည်။

    • 'Flaunt' should not be confused with 'flout'.

    ဇဝေဇဝါဖြစ်စေသည်။ ရှုပ်ထွေးစေသည်။

    • Don't confuse the issue eg by introducing irrelevant topics.

    ကမောက်ကမ ဖြစ်စေသည်။ အိုးနင်းခွက်နင်း ဖြစ် စေသည်။

    • Her unexpected arrival confused all our plans.

    ~ confuses 3rd person; ~ confused past and past participle; ~ confusing present participle