split

Noun

~ between A and B; with sb/sth ခွဲထွက်ခြင်း။ အရပ် ခွာပြဲကြခြင်း။ အကွဲအပြဲ။

  • a solo career following his split with the band.

အစုတ်။ ပြဲရာ။ အဟ။

  • mend a split in a skirt.

အထူးသဖြင့် ငှက်ပျောသီး အခြမ်း လိုက် ပါ သော ရေခဲမုန့်။

  • a banana split.

ခွဲခြင်း သို့ အကွဲ။

  • the accusations caused a split in the party.

ကျွမ်းဘားကစားသူ၊ ကပြသူ ခြေနှစ်ဖက်ကို ကြမ်းပြင်နှင့် အလျားလိုက် ထိသည်အထိ ကားရား ခွ၍ မတ်မတ်ထိုင်ချလိုက်သော အနေအထား။

  • do the splits.

~ splits plural

    Verb

    ~ sth up into sth အုပ်စုခွဲသည်။ အဖွဲ့ကွဲသည်။

    • The children split up into small groups.

    sl esp US ထွက်ခွာသည်။ ဗန်း လစ်သည်။

    • Let's split/ Harvey said.

    အလျားလိုက် ကွဲသည်၊ အက်သည်၊ ခွဲသည်။

    • The wood has split.

    ~ sth open ကွဲသည်။ ပြဲသည်။

    • He fell and split his head open on the pavement.

    မျှခံသည်။ မျှယူသည်။ ခွဲသည်။

    • Would you like to split a bottle with me?

    ~ past and past participle form of split

      ~ splits 3rd person; ~ split past and past participle; ~ splitting present participle