split

Noun

ခွဲသည်

    ခွဲသည်၊ ကွဲကြောင်း

      ကွဲသည်၊ ခွဲသည်

        ~ between A and B; with sb/sth ခွဲထွက်ခြင်း။ အရပ် ခွာပြဲကြခြင်း။ အကွဲအပြဲ။

        • a solo career following his split with the band.

        အစုတ်။ ပြဲရာ။ အဟ။

        • mend a split in a skirt.

        အထူးသဖြင့် ငှက်ပျောသီး အခြမ်း လိုက် ပါ သော ရေခဲမုန့်။

        • a banana split.

        ခွဲခြင်း သို့ အကွဲ။

        • the accusations caused a split in the party.

        ကျွမ်းဘားကစားသူ၊ ကပြသူ ခြေနှစ်ဖက်ကို ကြမ်းပြင်နှင့် အလျားလိုက် ထိသည်အထိ ကားရား ခွ၍ မတ်မတ်ထိုင်ချလိုက်သော အနေအထား။

        • do the splits.

        ~ splits plural

          Verb

          ~ sth up into sth အုပ်စုခွဲသည်။ အဖွဲ့ကွဲသည်။

          • The children split up into small groups.

          sl esp US ထွက်ခွာသည်။ ဗန်း လစ်သည်။

          • Let's split/ Harvey said.

          အလျားလိုက် ကွဲသည်၊ အက်သည်၊ ခွဲသည်။

          • The wood has split.

          ~ sth open ကွဲသည်။ ပြဲသည်။

          • He fell and split his head open on the pavement.

          မျှခံသည်။ မျှယူသည်။ ခွဲသည်။

          • Would you like to split a bottle with me?

          ~ past and past participle form of split

            ~ splits 3rd person; ~ split past and past participle; ~ splitting present participle