burst

Noun

ပေါက်ကွဲမှု။ ပေါက်ကွဲသံ။

  • the burst of a shell/bomb.

အတွင်းမှတွန်းကန်အားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် အက်ကွဲ ကြောင်း။

  • a burst in a water-pipe.

အခိုက်အတန့်မျှ ဟုန်းခနဲ ဖြစ်ပေါ်သည့်အရာ။

  • a burst of energy/speed.

ဟုန်းခနဲ ပေါ်မှု။ ယင်းအခိုက်အတန့်။

  • a burst of anger/enthusiasm.

သေနတ်ဖြင့် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း တရစပ်ပစ်ခြင်း။

  • several rapid bursts of machine-gun fire.

~ bursts plural

    Verb

    ဖောက်သည်။ ပေါက်ကွဲသည်။ to burst ရုတ်တရက်ဒေါသအလျောက် ပြောသည်။

      ပေါက်ထွက်သည်။ ကွဲထွက်သည်။ ပေါက်ကွဲသည်။ ကျိုးပေါက်သည်။

      • If you blow that balloon up any more it will burst.

      only in the continuous tenses ကွဲထွက်မတတ် ပြည့်လျှံနေသည်၊ ပေါင်းလန်နေသည်။

      • a bag bursting with shopping.

      ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဂုဏ်ယူခြင်း စသည် ပြည့်လျှမ်းသည်။

      • be bursting with happiness/pride/excitement.

      ~ past and past participle form of burst

        ~ bursts 3rd person; ~ burst past and past participle; ~ bursting present participle