resist

Noun

~ resistance ရပ်ခံခြင်း။ ခုခံခြင်း။ sale resistance/consumer resistance ဝယ်လိုအားမလိုက်ခြင်း။ ~ resistor ခုခံသောအရာ။

    Verb

    ခုခံသည်

    • He was charged with resisting arrest.

    ခုခံသည်

    • resist the call for reform.

    ... ခံသည်။

    ခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ အောင့်ထား နိုင်သည်။

    • Jill couldn't resist making jokes about his baldness.

    ~ resists 3rd person; ~ resisted past and past participle; ~ resisting present participle

      Adjective

      ~ resistant ခုခံသော။ ~ resistible ခုခံနိုင်သော။