defy

Verb

အာခံသည်။ ဖီဆန်သည်။

  • She defied her parents and got married.

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံသည်။ ကြံ့ကြံ့ခံသည်။

  • the garrison defied enemy attacks for several days.

တင်းခံသည်။ ပေခံသည်။ မ…နိုင်။

  • The door defied all attempts to open it.

စိန်ခေါ်သည်

  • I defy you to prove I have cheated.

~ defies 3rd person; ~ defied past and past participle; ~ defying present participle