offend

Noun

~ Offender ပြစ်မှားသူ။ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ။ ~ Offence စစ်ထိုးခြင်း။ ကျူးကျော်ခြင်း။ ထိခိုက်စေခြင်း။

    Verb

    esp passive စိတ်အနှောင့်အယှက်၊ မကျေမနပ်ဖြစ်စေသည်။ စော် ကား ရာ ရောက် သည်။

    • TV programmers have to be careful not to offend.

    ~ against  sb/sth ပြစ်မှုကျူးလွန်သည်။ ဖောက်ဖျက်ရာကျသည်။

    • those activities which offend against public order and decency.

    မျက်စိနောက်သည်၊ နားကလောသည် စသဖြင့် စိတ်အနှောင့် အယှက် ဖြစ် စေ သည်။

    • an ugly building that offends the eye.

    ~ offends 3rd person; ~ offended past and past participle; ~ offending present participle

      Adjective

      ~ Offensive ထိခိုက်-ထိပါး-သော။ ထိပါးတိုက်ခိုက်တတ်သော။