repulse

Noun

တွန်းလှန်ခြင်း။ ပြန်၍တွန်းလှန်မောင်းထုတ်ခြင်း။ repulsion အော့နှလုံးနာခြင်း။

    ~ repulses plural

      Verb

      တွန်းလှန်သည်။ ရှေး တိုက်လံသည်။

      • rioters tried to storm ministry buildings but were repulsed by police.

      ပစ်ပစ်ခါခါငြင်းသည်

      • She repulsed his advances.

      usu be repulsed အော့ကြောလန်သည်။ လန်သည်။

      • audiences at early screenings of the film were repulsed by its brutality.

      ~ repulses 3rd person; ~ repulsed past and past participle; ~ repulsing present participle

        Adjective

        ~ Repulsive အော့နှလုံးနာဖွယ်ကောင်းသော။ တွန်းလှန်-ခုခံ-ငြင်းဆန်-တတ်သော။ တွန်းလှန်-ငြင်းဆန်-သော။ မျက်နှာချင်းဆိုင်သော။