reign

Noun

အုပ်ချုပ်သည်

    ဘုရင်၊ ဘုရင်မ လက်ထက်။ လက်ထက်။

    • fig his reign as director of the National Theatre.

    ~ reigns plural

      Verb

      အုပ်ချုပ်သည်။ နန်းစံသည်။ လွှမ်းမိုးသည်။

        ~ over sb/sth မင်းပြုသည်။ စိုးစံသည်။

        • George VI reigned from 1936 to 1952.

        စိုးမိုးသည်။ ကြီးစိုးသည်။ မင်းမူသည်။

        • Chaos reigns supreme in our house.

        ~ reigns 3rd person; ~ reigned past and past participle; ~ reigning present participle