reign

Noun

ဘုရင်၊ ဘုရင်မ လက်ထက်။ လက်ထက်။

  • fig his reign as director of the National Theatre.

~ reigns plural

    Verb

    အုပ်ချုပ်သည်။ နန်းစံသည်။ လွှမ်းမိုးသည်။

      ~ over sb/sth မင်းပြုသည်။ စိုးစံသည်။

      • George VI reigned from 1936 to 1952.

      စိုးမိုးသည်။ ကြီးစိုးသည်။ မင်းမူသည်။

      • Chaos reigns supreme in our house.

      ~ reigns 3rd person; ~ reigned past and past participle; ~ reigning present participle