dominate

Noun

~ Domination အရှိန်အစော်လွှမ်းမိုးခြင်း။

    Verb

    စိုးမိုးခြယ်လှယ်သည်။ ကြီးစိုးသည်။

    • She dominated the meeting by sheer force of character.

    ထင်ရှားသည်။ အဓိကကျသည်။ ချုပ်ကိုင်ထားသည်။ အပိုင်စီး ထားသည်။

    • The election dominated TV news coverage for over a month.

    မြင့်မားစိုးမိုးသည်။ ထင်းထင်း ကွင်းကွင်းရှိသည်။ ကြီးမားသည်။ ငွားငွား စွင့်စွင့် ဖြစ် သည်။

    • The Acropolis dominates the city of Athens.

    ~ dominates 3rd person; ~ dominated past and past participle; ~ dominating present participle

      Adjective

      ~ Dominant စိုးမိုးသော။ ထူးခြားလွန်ကဲသော။