recoil

Noun

နောက်ပြန်ကန်ခြင်း

  • his body jerked with the recoil of the rifle.

~ recoils plural

    Verb

    ပြန်လာသည်။ အရှိန်ပြန်သည်။ ပြန်ခတ်သည်။

      ~ from sb/sth တွန့်ဆုတ်သည်။ လန့်သည်။

      • He recoiled in horror at the sight of the corpse.

      ရွံ့သည်။ လက်ရွံ့သည်။

      • He recoiled from the idea of killing another man.

      သေနတ်၊ အမြောက် ကန်သည်။

        ~ recoils 3rd person; ~ recoiled past and past participle; ~ recoiling present participle