execute

Noun

~ execution ကိစ္စတစ်စုံတစ်ရာကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပြုလုပ်ခြင်း။ ~ executioner အာဏာပါးကွက်သား။ လက်မရွံသုတ်သင်ကွပ်မျက်သူ။ ကြိုးပေးသူ။

    Verb

    ကွပ်မျက်သည်

    • He was executed for treason.

    fml လိုက်နာ ဆောင်ရွက်သည်။ စီမံဆောင်ရွက်သည်။

    • The crime had been cleverly executed.

    fml ကပွဲ စသည်တွင် ပါဝင်သည်။

    • The whole sonata was superbly executed.

    law အကောင်အထည် ဖော်သည်။ ဖြစ်မြောက်အောင်လုပ်သည်။

    • execute a will.

    တရားဝင်ဖြစ်စေသည်

    • execute a legal document ie by having it signed in the presence of witnesses/sealed and delivered.

    ~ executes 3rd person; ~ executed past and past participle; ~ executing present participle

      Adjective

      ~ executive ပြုလုပ်ဆောင်ရွက်ရန် အခွင့်အာဏာ ရှိသော။