desolate

Noun

~ Desolation လွင်တီးခေါင်ဖြစ်ခြင်း။ ဖျက်ဆီးခံထားရသော အရပ်။

    Verb

    usu passive ပျက်စီးခြောက်ကပ်နေသည်။ ကျီးနှင့်ဖုတ်ဖုတ်ဖြစ်နေသည်။

    • a city completely desolated by civil strife.

    ဝမ်းနည်းညှိုးငယ်နေသည်

    • a family desolated by the loss of a child.

    ~ desolates 3rd person; ~ desolated past and past participle; ~ desolating present participle

      Adjective

      နေရာ၊ အရပ်ဒေသ လူသူကင်းမဲ့ သော၊ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သော၊ ထိတ်လန့်အားငယ်စေသော။

      • a desolate industrial landscape.

      ဖော်မဲ့သော။ ညှိုးငယ်သော။ အထီးကျန်သော။

      • We all felt absolutely desolate when she left.