clasp

Noun

ချိတ်

  • The clasp of my brooch is broken.

တင်းတင်း၊ မြဲမြဲ ဆုပ်ကိုင်ခြင်း။

  • He held her hand in a firm clasp.

ပွေ့ဖက်ခြင်း

    ~ clasps plural

      Verb

      ဆုပ်ကိုင်သည်။ ညှစ်သည်။ လက်ယှက်သည်။

      • His hands were clasped together in prayer.

      ပွေ့ဖက်သည်

      • They stood clasped in each other's arms.

      ချိတ်သည်

      • clasp a bracelet round one's wrist.

      ~ clasps 3rd person; ~ clasped past and past participle; ~ clasping present participle