clutch

Noun

ယာဉ်၊ စက်ကလပ်။

  • She released the clutch and the car began to move.

ဝပ်ကျင်းတစ်ကျင်းရှိ ကြက်ဥ။

    ခြေနင်းကလပ်

    • take one's foot off the clutch.

    ကြက် သားအုပ်မ၏ကြက်ပေါက်တစ်စု။

      အာဏာစက်။ လက်ခုပ် တွင်း။

      • he had narrowly escaped the clutches of the Nazis.

      တစ်စု

      • a clutch of reporters/companies.

      ဆုပ်ကိုင်ခြင်း။ ချုပ်ကိုင်ခြင်း။ in sing.

        ~ clutches plural

          Verb

          ကိုင်ဆုပ်သည်။ ဖမ်းကိုင်သည်။

            ဖမ်းကိုင်သည်။ ဖမ်းဆုပ်သည်။

            • He clutched the rope we threw to him.

            တအား ဆုပ်ထား သည်။ ဖက်ထားသည်။

            • Mary was clutching her doll to her chest.

            ~ clutches 3rd person; ~ clutched past and past participle; ~ clutching present participle