withhold

Verb

ဟန့်တားသည်။ ချုပ်တည်းသည်။ ခွင့်မပြုဘဲထားသည်။

    ~ sth from sb/sth ထုတ်မပေးဘဲ ထားသည်။ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ထိမ်ချန်သည်။

    • He was charged with deliberately withholding information from the police.

    ~ withholds 3rd person; ~ withheld past and past participle; ~ withholding present participle