slam

Noun

usu sing ဆောင့်ပိတ်ခြင်း၊ ဆောင့်ချခြင်း စသည်။

  • the slam of a car door.

~ slams plural

    Verb

    တံခါး၊ သေတ္တာဖုံးစသည်ကို ဂျိုင်းခနဲ မြည်အောင် အရှိန်ဖြင့်ပိတ်သည်။

    • he slams the door behind him as he leaves.

    ဆောင့်နင်းသည်။ ဆောင့်ချသည်။ ပစ်ဆောင့် သည်။

    • He was slammed against the wall by the explosion.

    ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်သည်။

    • The plans were slammed by local conservation groups.

    ~ slams 3rd person; ~ slammed past and past participle; ~ slamming present participle