scratch

Noun

ကုတ်

    ကုတ်ရာ။ ခြစ်ရာ။ ပွန်းရာ။ ပဲ့ရာ။

    • Her hands were covered with scratches from the thorns.

    sing ကုတ်ခြင်း။

    • I like a good scratch!

    ~ scratches plural

      Verb

      ကုတ်သည်

      • You've scratched the table with your knife.

      ရေးခြစ်သည်။ ယက်သည်။ ခြစ်သည်။

      • He'd scratched his name in the bark of the tree.

      ခြစ်ထုတ်သည်။ ပယ် ဖျက်သည်။

      • Mind he doesn't scratch your eyes out.

      ယား၍ ကုတ်သည်။

      • Scratching the rash will only make it worse.

      ~ sb/oneself/sth on sth ခြစ်မိသည်။

      • She scratched herself while pruning the roses.

      တဂျစ်ဂျစ်မြည်သည်

      • My pen scratches.

      ~ sb/sth; from sth ပြိုင်ပွဲမှထွက် သည်။

      • The horse had to be scratched from its first race.

      ~ scratches 3rd person; ~ scratched past and past participle; ~ scratching present participle

        Adjective

        esp Brit ရရာစုပေါင်းစပ်ပေါင်း။

        • a scratch meal/team/orchestra.

        ဂေါက်သီး စသည်၌ အကျောမဲ့။

        • a scratch golfer/player/race.