rebel

Noun

သူပုန်

    သူပုန်။ သောင်းကျန်းသူ။

    • rebel forces.

    အာဏာဖီဆန်သူ။ အုပ်ထိန်းမှုလက်မခံသူ။

    • She has always been something of a rebel.

    ~ rebels plural

      Verb

      ~ against sb/sth သူပုန်ထသည်။ သောင်းကျန်း သည်။ ပုန်ကန် သည်။ ထကြွ သည်။

      • the Earl of Pembroke subsequently rebelled against Henry III.

      အာဏာဖီဆန် သည်။ အထိန်း အကွပ် ကို မနာခံ။ ခြေစုံကန် သည်။ ပုန်ကန် သည်။

      • He finally rebelled against his strict upbringing.

      ~ rebels 3rd person; ~ rebelled past and past participle; ~ rebelling present participle

        Adjective

        ~ Rebellious သူပုန်ထသော။