practice

Noun

လက်တွေ့လုပ်ခြင်း။ လက်တွေ့။

  • The idea would never work in practice.

လေ့ကျင့်မှု။ အလေ့အကျင့်။

  • Playing the piano well requires a lot of practice.

လေ့ကျင့်ချိန်

  • the players will meet for a practice in the morning.

အလေ့။ ဓလေ့။ ထုံးစံ။ အလေ့အထ။

  • Paying bills promptly is good financial practice.

အစဉ်အလာ။ အလေ့အထ။

  • I had a short sleep after lunch/as is my usual practice.

ဆရာဝန်၊ ရှေ့နေ စသည်၏ လုပ်ငန်း၊ အလုပ်။

  • a medical/dental/legal practice.

~ practices plural

    Verb

    လက်တွေ့ဖြစ်အောင်လုပ်သည်။ ကျင့်သားရအောင်လေ့ကျင့်သည်။ သင်ကြားပြသသည်။ လေ့ကျင့်သည်။ စမ်းသပ်ပြုလုပ်သည်။

      ~ practices 3rd person; ~ practiced past and past participle; ~ practicing present participle

        Adjective

        ~ Powerless တန်ခိုးမရှိသော။ ခွန်အားချည့်နဲ့သော။ ~ Practical ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော။ ~ Practiced အလေ့အကျင့်ရသော။

          Adverb

          ~ Practically အမှန်စင်စစ်ဆိုသော်။ ကိုယ်ထိလက်ရောက်။