overcharge

Noun

ဝန်လေးလွန်းခြင်း။ မတန်တဆ။ အဖိုး။

    ~ overcharges plural

      Verb

      ~ sb for sth ပြေစာတွင် တောင်းသင့်သည်ထက် ပိုထည့်သည်။

      • We were overcharged £5 for the wine.

      ဖြည့်လွန်း၊ သွင်းလွန်း၊ ထည့်လွန်းသည်။

      • overcharge an electric circuit/a battery.

      ~ overcharges 3rd person; ~ overcharged past and past participle; ~ overcharging present participle