rob

Noun

လုယက်၊ ဓားပြတိုက်သည်

    ~ Robber လုယက်သူ။ ~ Robbery လုမှု။ လုယက်မှု။ လုယက်တိုက်ခိုက်ခြင်း။

      Verb

      ~ sb/sth of sth လုယက်သည်။ ဓားပြတိုက်သည်။

      • she was robbed of her handbag.

      အခွင့်အလမ်း ဆုံးရှုံးသည်၊ လက်လွှတ် လိုက်ရသည်။

      • A last-minute goal robbed them of almost certain victory.

      ~ robs 3rd person; ~ robbed past and past participle; ~ robbing present participle