distort

Noun

~ Distortion မူရင်းအဓိပ္ပာယ်ပျက်စေခြင်း။ ပုံစံပျက်ပြားခြင်း။

    Verb

    ယုံ့ရွဲ့သည်။ တွန့်ရှုံ့သည်။ ရွဲ့စောင်းသည်။ ရှုံ့မဲ့သည်။

    • a face distorted by pain.

    နဂိုသံ၊ နဂိုအတိုင်း မဟုတ်။ ပုံပျက်သည်။

    • The airport announcements were so distorted that I couldn't understand what was said.

    လိုရာဆွဲ၍ မမှန်မကန်ပြောသည်။

    • Foreigners are often given a distorted view of this country.

    ~ distorts 3rd person; ~ distorted past and past participle; ~ distorting present participle