strain

Noun

ပင်ပန်းမှုဒဏ်။ ပူပင် သောကဒဏ်။ အားအင် ကုန်ခန်းခြင်း။ ဝန်ပိခြင်း။

  • There's a lot of strain at work because we're so busy.

usu sing ~ of sth ဗီဇ။ စရိုက်။

  • There's a strain of madness in the family.

ပူပင်သောကဒဏ်

  • suffering from nervous strain.

မျိုး

  • a new strain of wheat.

အကြောတင်ခြင်း၊ မျက်ခြင်းဒဏ်။

  • a groin strain.

ဆွဲအား။ ဆန့်အား။ တင်းအား။ ဆွဲအားဒဏ်။

  • The rope broke under the strain.

usu pl fml ဂီတသံ။ သီချင်း။

  • through the open windows came the strains of a hurdy-gurdy playing in the street.

~ strains plural

    Verb

    အားစိုက်သည်။ အားစိုက်လွန်း၍ ကြွက်သား၊ အကြော ဒဏ်ဖြစ်သည်၊ မျက်သည်။ မျက်စိ ညောင်းသည်။ အသံနာသည်၊ အက်သည်။

    • Those cases look very heavy—don't strain yourself.

    အားစိုက်ရသည်

    • People were straining to see what was going on.

    အခြေအနေ တင်းမာစေသည်။ သည်းခံ စိတ်၊ ယုံကြည်မှု ကုန်ခန်း သည်။

    • Their constant complaints are straining my patience.

    စစ်သည်

    • strain off the water from the boiled cabbage.

    ~ strains 3rd person; ~ strained past and past participle; ~ straining present participle

      Adjective

      ~ Strained အားစိုက်ရသော။ တင်းလွန်းသော။